21 Kasım 2013 Perşembe

Başım ağrıdı neredeyse bütün akşam. Ne yapsam yine fayda etmedi.
En son yine inandığım tek şeye döndüm.
Şimdi başımın ağrısı geçer gibi, geçiyor hafif hafif geçiyor biliyor musun?

Gereksizliklerle boğuşmaktan kendi zamanımın katiliyim.
Zamanı öyle kolay öyle basit öldürüyorum ki.
Hiç kimse zamanı boş yere öldürdüğü için bir başkasına katil demiyor.

Dün kendi kendime 'ben de seni seviyorum ey sevgili' dedim.
Sonra duyar mı ki acaba dedim?
Sonra 'hazırlıklı ol' diye bir şey duydu gözlerim.
Zaten bu dünyaya ait kendimden başka bir şeyim yok ki dedim.
Hazırlıklıyım dedim, Gülümsedim.
Yarısını bitirdim.
Adımlarım çok ufak. Yetişir miyim bilmem.


Özledim gitmeden
Ya bi de gitsen?

Kalp ağrısına ne iyi gelir ki? 
Geçmişi düşününce biraz geçiyor sanki.
En azından gerçekmiş yüzümün gülüşleri.


3 yorum:

Adsız dedi ki...

bu dünyaya ait kendinden başka bişeyin vardır belki

Sivil Palyaço dedi ki...

Bu dünyaya ait değilsem, bu dünyaya ait bir şeye sahip olmamın bir anlamı yok ki?

Adsız dedi ki...

neye ve nereye aitsin?

Kısaca

Fotoğrafım
Email: sivilpalyanco@gmail.com